Sanering
Zo'n 30 jaar geleden heeft op ons terrein een chemisch bedrijf gezeten. Deze produceerden schoonmaakmiddelen en oplosmiddelen voor de industrie. Toendertijd werd niet zo nauw gekeken naar milieuvergunningen etc. Alles was mogelijk. En daar zitten we nu met de nasleep van. Toen wij dit kochten (wat al niet eenvoudig was) wisten wijvan de verontreiniging. Echter, deze zit zo'n 13 tot 17 meter diep en was verder voor de bovengrond niet gevaarlijk. Het zat ons dus niet in de weg. Alle dieren hier deden het goed, ons moestuintje leverde veel verse groenten en de tuin lag er prachtig bij. Wij zaten hier gebeiteld voor de rest van ons leven. En toen was daar Gambia. Tja, dat gooide de boel wel even overhoop. Verkopen kun je wel vergeten en dus kun je niet anders dan wachten tot de sanering achter de rug is. Al sinds 2001 zijn er vele bodemonderzoeken gedaan en werd het duidelijk dat er toch wel gesaneerd 'moest' worden. De oorspronkelijke vervuiler was al jaren failliet en wij zijn niet aansprakelijk dus de gemeente draait voor de kosten van de sanering op. Eindelijk was het in 2011 dan zover. De sanering begint! Verwacht wordt dat deze tot ongeveer september/oktober 2012 zal duren. Gambia komt dichterbij.
Een hele mooie natuurlijke tuin hadden we. Geen architect werd toegelaten om de boel te verzieken. Alles hebben we zelf gedaan, en daar hebben we jaren over gedaan. Een architect had nooit zoiets moois kunnen ontwerpen. Er stonden eiken, notenbomen, hazelaars, populieren, tamme kastanje, espen etc. Een groot stuk vol met schitterende heide, een ander stuk vol met metershoge bamboe en veel grote varens, allerhande struiken en kleinere planten. 
Klik op de foto hieronder voor meer.
En al dat moois gaat eraan! Er staan nog slechts 2 bomen. Verder niets meer. En hoe kwam dit alles zo?
Bodemverontreiniging!
Zoals eerder vermeld stond hier zo'n 30 jaar geleden een chemisch fabriekje. Deze produceerden zeep, oplosmiddelen etc. voor de industrie. In de tuin en in de schuur stonden tanks varierend van 5000 tot 15.000 liter met zware chemicalien welke in de schuur verwerkt werden. Nodeloos te zeggen dat er nogal wat in de grond verdween. De ergste verontreiniging werd onder de grote schuur aangetroffen.
De ergste spot zat dus onder de schuur en voedde het diepere grondwater wat op zo'n 13 tot 17 meter diep zit. In de bovengrond was hier niets van te merken en was er ook geen gevaar. Dat verklaard ook waarom de tuin het zo goed deed en alle beestjes er tevreden waren. Alles groeide en bloeide zonder belemmeringen. Wat is dan het probleem? Wel, het diepere grondwater ging in de richting van een waterwingebied en dat zou wel ernstige consequenties hebben voor de gezondheid van vele mensen. Uiteindelijk moest er dus toch gesaneerd worden. Oke, saneren dan. De gemeente draait voor de kosten op, wij willen met spoed naar Gambia, dus beginnen maar. Hoe eerder hoe liever. In 2010 was het dan zover. Terwijl wij voor een paar weken naar Gambia waren zou de sanering beginnen. Eerder hadden we al een zeecontainer in de tuin geplaatst en de schuur leeggeruimd. Alle gereedschap en andere spullen uit de schuur staan nu in de container. De gerestaureerde Serie III staat beschermd in een tent achter de container. De enige plek van de tuin die we nog tot onze beschikking hadden. Zelfs onze eigen auto' s konden we niet meer op het terrein kwijt. Alles werd hermetisch afgesloten. Gevaar! Saneringsgebied!
Terugkomend vanuit Gambia wisten we dat de tuin eraan zou zijn, dus je denkt voorbereid te zijn. Echter als je thuiskomt en je ziet inderdaad de hele tuin verwoest.......dan doet dat toch zeer en moet je toch een traantje wegpinken. Heej,..wij zijn hier straks toch weg, dus wat kan ons dit boeien?....en toch is het kut.
Maar goed.
Ondertussen zijn we aanbeland in januari 2012. Fase 1 (de grondvervuiling) is zo'n beetje afgerond en fase 2 begint. Dit betekent dat de vervuiling weg is en de grond weer schoon. Het grondwater wordt dus niet meer gevoed, maar het grondwater op 13/17 meter is nog wel ernstig vervuild en afgraven tot die diepte is onbegonnen werk. Op het terrein zijn 2 deepwell punten waar water wordt opgepomp en gefilterd. Verspreid over het terrein staan ongeveer 35 injectiebuizen waar spul in wordt geinjecteerd dat zich weer vermengd met het grondwater en het daar aanpakt (bacterien of zo). De 2 grote filter/spoeltorens blijven staan tot ergens oktober/november en dan moet het project klaar zijn en krijgen wij weer de verklaring: geschikt om te wonen. De zogenoemde 'schoongrondverklaring' bestaat eigenlijk helemaal niet. Het is 'geschikt om te wonen'. Omdat fase 1 is afgerond en wij een copie krijgen van dit heugelijke feit, gaan we de boel toch maar weer in de verkoop gooien. Wie niet waagt, wie niet wint.
Affijn. Mocht u nog geen idee hebben wat er allemaal gebeurt bij een sanering als deze, klik op de volgende foto en zie de verwoesting.
Klik op de foto hieronder voor meer.
